Otoskopia – niezbędny element diagnostyki schorzeń słuchu

21-01-2015

W przypadku, gdy zgłaszający się do lekarza pacjent, uskarża się na ból ucha, uczucie zatkanego ucha, szumy, upośledzenie słuchu, czy uczucie przelewania płynu w uchu, jednym z pierwszych badań diagnostycznych jakie powinien wykonać lekarz jest otoskopia, inaczej wziernikowanie ucha.

Otoskopia to fizykalne badanie ucha, które ma na celu ocenę zewnętrznego przewodu słuchowego i błony bębenkowej. Wykonuje się je za pomocą wziernika usznego, najczęściej jest nim otoskop. Nowocześniejszą mniej powszechną formą tego badania jest diagnostyka za pomocą wideootoskopu.

W przy przypadku gdy badanym pacjentem jest dziecko, lekarz chcąc przełamać jego obawy, może zaprezentować mu otoskop i jego działanie. Przed badaniem ucha chorego, powinien on zbadać ucho zdrowe dziecka, co pozwoli mu w bezstresowy i bezbolesny sposób zapoznać się z procedurą badania. Jest to także działanie profilaktyczne, gdyż nie wystąpi zagrożenie zainfekowania zdrowego ucha przez chore, które by mogło się pojawić przy zastosowaniu odwrotnej kolejności.

Wykonując badanie lekarz najpierw dokonuje oceny wejście przewodu słuchowego, który być może, będzie wymagał wcześniejszego oczyszczenia z woskowiny, ropy czy innych zanieczyszczeń. Usunięcie zanieczyszczeń umożliwi podgląd na głębsze obszary przewodu słuchowego i błonę bębenkową.

Badanie otoskopem PICCO LIGHT

Lekarz przygotowując otoskop do badania mocuje do niego wziernik o możliwie największej średnicy, odpowiadającej przewodowi słuchowemu pacjenta. Ponieważ przewód słuchowy u człowieka jest zakrzywiony, by uzyskać możliwość jego obejrzenia, u pacjentów dorosłych należy pociągnąć małżowinę uszną do góry i do tyłu, natomiast w przypadku pacjentów dziecięcych, małżowinę pociąga się ku tyłowi. Następnie włącza się oświetlenie otoskopu , by oświetlić przewód słuchowy i delikatnie wprowadza wziernik do ucha.

Popularnym i bezpiecznym sposobem trzymania otoskopu jest uchwyt „do góry nogami”, który pozwala na oparcie badającej dłoni na głowie pacjenta. Przy takim sposobie uchwytu rękojeść otoskopu znajduje się między kciukiem, a palcem wskazującym. Głowica otoskopu jest na dole, na wysokości badanego ucha, a rękojeść u góry. Ta metoda trzymania otoskopu poprawia bezpieczeństwo badania. Jeśli pacjent wykona niespodziewany ruch głową, ręka lekarza wraz z otoskopem podąży za nią. W innym wypadku nagłe poruszenie głową pacjenta, może spowodować, że końcówka wziernika uszkodzi naskórek przewodu słuchowego 
Dodatkowym pozytywnym aspektem takiego sposobu trzymania otoskopu, jest możliwość wygodnego użycia balonu od gruszki do testów pneumatycznych, którą można trzymać między dłonią, a rękojeścią.

Po zakończonym badaniu zdejmujemy używany wziernik z otoskopu.

W sklepie internetowym hornwellness.pl znajdą Państwo szeroką gamę otoskopów, mogą Państwo znaleźć je pod adresem: otoskopy